Ertzaintza: Hutsunea betetzen denean

Azken hauteskunde sindikalek hautsak harrotu dituzte inguru abertzaleetan. Emaitzak ikusita, askok "porrotaz" hitz egin dute, baina gutxitan gelditu gara aztertzera emaitza horiek zeren ondorio diren. Unai Garabietak, ESANeko kideak, duela gutxi plazaratu duen artikuluak gako garrantzitsu bat ematen digu: Ertzaintzaren egungo egoera ez da istripu bat, urteetako utzikeria politiko eta sozial baten fruitua baizik.

Ertzaintza ez da gizarte honetatik kanpo dagoen zerbait. Geure seme-alabak, bizilagunak eta lagunak dira. Hala ere, azken urteotan, bi muturrek elikatu dute gaur egun ikusten dugun arrakala:

• Kudeaketa hotza: Instituzioa zenbaki eta taula administratibo hutsetara mugatu duen teknokrazia.

• Seinalamendua: Ertzaintza etsai sinboliko gisa tratatu duen jarrera, polizia eta gizartearen arteko distantzia handitu besterik egin ez duena.

Gauza bat argi dago: politikan ez dago espazio hutsik. Instituzio estrategiko bati norabidea kentzen zaionean edo gizartearekiko lotura ahultzen denean, beste korronte batzuk sartzen dira pitzadura horietan. Gaur egun, euskal sustraiik ez duten eta agenda autoritarioak dituzten indarrak Ertzaintzan lekua hartzen saiatzen ari badira, norbaitek aurretik atea ireki dielako da.

Bada garaia alderdi abertzaleek —boterean daudenek zein alternatiba izan nahi dutenek— jarrera aldatzeko. Ez da polizia idealizatzea, baizik eta euskal polizia zibil, hurbil eta gure herriari lotutako baten aldeko apustu erreala egitea. EH Bilduk, bereziki, badu zer pentsatua: seinalamenduak ez du egiturarik eraikitzen; aitzitik, espazioa uzten die euskal proiektuarekin bat egiten ez duten horiei.

Ertzaintza euskal autogobernuaren zutabe bat da. Higatzen uzten badugu, herri gisa ahultzen gara. Garabietak dioen bezala, zaindu eta desbideratzeetatik babestu beharreko ondarea da. Horretarako, ordea, ezinbestekoa da herri gisa dugun erantzukizunari heltzea.

Irakurri artikulu osoa hemen: https://l.eus/ertzaintza-hausnarketa