Espacio para reflexionar sobre la vida en sociedad.

Ispiluaren aurrean: Gure garaiko militantzia eta populismoaren tranpa

Batzuetan, atzera begiratu eta pentsatzen dut nola aldatu den gauzak egiteko modua. Gure garaian (ez da hainbesteko denbora igaro!), jende guztia zegoen leku guztietan sartuta: auzo elkartean, sindikatuan, kultur taldean edo denbora libreko elkarteetan. Lokatzetan sartzen ginen, mugitu egiten ginen. Gaur egun, aldiz, militantzia tradizional hori desagertzen ari dela sentitzen dut, batez ere alderdi politikoen erruz, agian ez dutelako jakin espazio erakargarriak sortzen.


Euskal Politik-en azken saioa (105a) grabatu ostean, pentsakor geratu nintzen. Gazteek ez dute militantziarik bilatzen, baina haserre daude. Eta logikoa da. Kontratu soziala hautsita dago: ikasketak izan arren ezin dute etxebizitza bat ordaindu, ezta etorkizun egonkor bat planifikatu ere. Frustrazio horrek leku bat aurkitu du, baina zoritxarrez, ezkerreko alternatiba eraikitzaileetan beharrean, eskuin muturreko diskurtsoetan eta populismo merkean ari da loratzen. Arazo oso konplexuei soluzio magiko eta sinpleekin erantzuten dieten horien sareetan, alegia.


Sare sozialak desinformazioz beteta daude, eta askotan zalantza jartzen dugu: jaramonik ez egin ala borroka horretan sartu haiek agerian uzteko? Nire ustez, lokatza ez ukitzeak ez digu lagunduko. Espazio bakoitza borrokatu behar da, baita digitala ere, diskurtso monokoloreak apurtzeko. 

Hau nire hausnarketa txiki bat besterik ez da, baina podcastean askoz gehiago sakondu dugu gure taldearekin. Gaiari buruzko nire ikuspuntu osoa entzun nahi baduzu, hemen daukazu saio berria:



Militantzia hilik al dago gaur egun? Zer iruditzen zaizu?

Gomendatutako edukiak (saioan aipatuak)





Comentarios